Piše: Rajko Vasić
Ne mislim samo na izbore za potredsjednika Republike Srpske, što je neustavna i nedejtonska izmišljotina protivsrpskih ingleskih i briselskih neonacista, gdje se pojavljuje petnaestak imena, sve budibogsnamice, i gdje se sa dvije hiljade glasova postaje potpredsjednik države.
Ali, mislim da je to ponižavanje Republike Srpske, kao i cijeli izbori, koji se vode iz unitar Saraj-Čadora, a sve se odvija na teritoriji Republike Srpske.
Ovdje, pak, u Republici Srpskoj, izbori su odavno parada marginalaca.
Srpska demokratska stranka je kratkomislenošću svojih vođstava najprije spala PDP-u zauši, a sada je ostala izvan opozicione matice, bez snage da nešto učini samostano. A i da se pridružila zajedničkim kandidatima, samo bi drastično ubrzala svoj nestanak.
„Pokret osigurača“, u samoj svojoj suštini, jeste pokret marginalaca.
Sve ostalo su marginalci rasuti teret.
Ta opšta činjenica dobra je za SNSD, ali nije dobra za Republiku Srpsku.
Opozicioni sloj marginalaca služi (uglavnom) da smeta, da potpetljava noge, da ubacuje klipove, pa ako jedna ambasada i dvije službe nešto urade – urade. Taj hemijski amalgam, 1A2S, radi za svake izbore. To nije trenutna situacija.
Nu, zbog takvog kvaliteta opozicionog sloja marginalaca, Republika Srpska nije mogla da realizuje neke svoje korake samostalnosti, koji bi unitarizaciju doveli do kolapsa. Morala je da uspori, da se skloni u stranu, da meandrira.
Za ove izbore, ta parada marginalaca, koja je gadljivija od „Parade ponosa“, ponovo će da smeta, krade glasove „protiv“ i četiri godine će da se kiti njima. A svakako i da čeka da ih skeneri dovedu na vlast.
Politička scena Srpske nema zdrave konkurencije.
Nacionalni politički monolit nema konkurencije, nema nikoga ko se bori za nacionalni interes Srpske.
To nje dobro. Ne može država da napreduje i opstaje ako svi samo čekaju da jedan padne.
