BiH je mjesto gdje se prepliću američki ekonomski i strateški interesi, ali bi predsjednik SAD Donald Tramp mogao u predsjedniku Miloradu Dodiku da dobije moćnog saveznika, navedeno je u tekstu Brajana Kenedija i Džozepa Šmica pod naslovom „BiH: Šta je interes američkog naroda?“, objavljenom na portalu „Amerikan majnds“.
U tesktu se navodi da spoljna politika predsjednika Trampa „Amerika na prvom mjestu“ postavlja jednostavno pitanje u vezi sa svakim angažovanjem u inostranstvu, ali se postavlja pitanje šta to donosi američkom narodu?
Autori ističi da skup od tri događaja iz jula ove godine ukazuje na trostruki odgovor na ovo pitanje kada je riječ o BiH – centralnoevropskoj zemlji nastaloj Dejtonskim mirovnim sporazumom iz 1995. godine, kojim je okončan rat na Balkanu i kojim su uspostavljena dva pravna entiteta: Republika Srpska, koju većinom čine Srbi pravoslavne vjeroispijovesti, i Federacija BiH, koju većinom čine muslimani (zvani Bošnjaci), uz značajnu manjinu Hrvata rimokatoličke veroispovijesti.
– Kao prvo, 1. jula 2026. godine – dok smo obilježavali 250 godina nezavisnosti od tiranina po imenu kralj DŽordž Treći – ostavku je podnio neizabrani njemački „visoki predstavnik“ u BiH Kristijan Šmit. On je, baš kao i Džordž Treći, sprovodio ono što je u našoj Deklaraciji od 4. jula 1776. godine nazvano „aktima navodnog zakonodavstva“ – navedeno je u izvještaju.
U tekstu se ističe da obilježavanje 250. godišnjice početka američkog rata za nezavisnost i podsjeća na to da se ratovi dešavaju i da se bezbjednost nikada ne smije uzimati zdravo za gotovo.
– Kao treće, 13. jula 2026. godine, lideri dvije političke stranke u BiH – jedne koja predstavlja Srbe pravoslavne vjeroispovijesti – SNSD – i druge koja predstavlja Hrvate rimokatoličke vjeroispovijesti – HDZ – u zajedničkoj javnoj izjavi su se u suštini saglasili sa mišljenjem Ustavnopravne komisije Predstavničkog doma Parlamentarne skupštine BiH od 13. februara 2026. godine, u kojem se navodi da „visoki predstavnik u BiH nema ustavna ovlašćenja za donošenje zakona“ – navedeno je u tekstu.
Portal ističe da su, prema jednom novinskom izveštaju, lider SNSD-a Milorad Dodik i lider HDZ-a BiH Dragan Čović, izjavili su u Mostaru da su saglasni da sve odluke koje su nametnuli visoki predstavnici treba poništiti.
– U kontekstu ove jedinstvene zajedničke izjave Srpske pravoslavne crkve i Hrvatske rimokatoličke crkve, prva enciklika pape rođenog u Americi „Čovječanstvo u svojoj veličini“, pape Lava Četrnaestog – ističe jedan od ključeva za rešavanje problema tridesetogodišnje neuspješne izgradnje države u BiH: „Princip supsidijarnosti podstiče nas da prevaziđemo svaki oblik paternalističkog upravljanja društvenim životom ili upravljanja zasnovanog na sistemu socijalne pomoći, te da umesto toga promovišemo kulturu zajedničke odgovornosti u državi koja cijeni inicijativu građana, i u kojoj se odluke donose na nivou što je moguće bližem osobama na koje se te odluke odnose – navedeno je u tekstu.
Kada je riječ o tome zašto je BiH važna za američki narod, u pitanju je američka bezbjednost, jer, prema Izveštaju Komisije za 11. septembar, dvojica od 19 terorista koji su oteli avione 11. septembra 2001. godine bili su državljani Saudijske Arabije koji su „zajedno putovali kako bi se borili u BiH, u okviru grupe koja je otišla na Balkan 1995. godine“.
Prema članku Đorđa Kafijra pod naslovom „U retrovizoru: Slučaj iranskog uticaja u Bosni“, Vlada Irana je tokom rata u u BiH intervenisala kako bi, navodno, „zaustavila pokolj“.
Ajatolah Ahmad Džanati koordinisao je pružanje pomoći Bošnjacima i opravdavao tu intervenciju u skladu sa konceptom Islamske Republike o odbrani „mostazafana“ (potlačenih) širom svijeta, od Palestine do Južne Afrike“.
– Danas tri posebna naroda u BiH nude tri strateška odnosa koja čekaju da budu razvijena: katolički Hrvati, sunarodnici našeg NATO saveznika Hrvatske; pravoslavni Srbi, koji su više puta birali lidera naklonjenog Trampu, Milorada Dodika; i muslimanski Bošnjaci, čiji je prosperitet bolje osiguran američkom trgovinom i investicijama nego pokroviteljstvom Turske, zemalja Zaliva ili Irana – navodi se u tekstu.
Portal navodi da suverena, samoupravna i prosperitetna BiH znači nova tržišta za američke energente i kapital, nove izvore strateških minerala neophodnih američkom narodu, kao i jedno žarište manje za regrutaciju islamskih terorista.
– Gotovo tri decenije, ovom evropskom zemljom, koju čine tri posebna naroda, ne upravljaju lideri koje ti narodi biraju, već neizabrani strani birokrata poznat kao visoki predstavnik – u poslednjih pet godina bivši njemački političar – koji sprovodi isti model neodgovorne birokratske vladavine „odozgo“ koji je Evropi doneo ekonomsku stagnaciju, energetsku zavisnost, deindustrijalizaciju i kontrolisano propadanje srednje klase – piše u izvještaju.
Prema pisanju portala, rezultati su predvidivi, jer izvještaj Stejt departmenta o investicionoj klimi za 2025. godinu opisuje zemlju čiji složen i fragmentisan pravni i regulatorni okvir, slabo pravosuđe i politička nestabilnost odbijaju investitore, dok je samo jedna odluka visokog predstavnika iz 2005. godine, kojom se zamrzava raspolaganje „državnom imovinom“, blokirala procijenjenih 15 milijardi dolara potencijalnih investicija, što je iznos koji se približava polovini BDP-a zemlje za ovu godinu.
U izvještaju se navodi da američki poreski obveznici finansiraju taj neuspjeli eksperiment izgradnje države još od 1995. godine, te da imaju pravo da pitaju šta su time dobili i šta to donosi Amerikancima u budućnosti.
Prema pisanju portala, BiH je mjesto gde se prepliću američki ekonomski i strateški interesi.
Prema pisanju časopisa „Majning vikli“, Republika Srpska posjeduje jedno od najbogatijih nalazišta ključnih minerala u Evropi – resursa neophodnih za američku industrijsku i odbrambenu bazu – nad kojima Brisel i Peking već pokušavaju da uspostave kontrolu.
– Što je najvažnije, ova dešavanja u BiH otvorila su vrata predsjedniku Donaldu Trampu da uzvrati podršku koju je više puta dobio od predsjednika Milorada Dodika; ukoliko to učini, Amerika će u BiH – usljed naše tekuće globalne borbe za ključne strateške resurse – dobiti novog prijatelja i partnera u Centralnoj Evropi – zaključuje se u izvještaju.
