Piše: Rajko Vasić
I Ćamil Duraković je iskopao rov i formirao kružnu odbranu oko zastave „ljiljanuše“. Izdao nalog Narodnoj skupštini Republike Srpske da se povuče iz procedure Zakon o upotrebi simbola ustaškog neonacizma i protivsrpske žrtve mira.
„Izdao nalog“, STJŽ.
Šta je na stvari:
- Zastava „ljiljanuša“ nije zastava tzv. Armije tzv. Republike BiH, koja je zakonom uvažena kao i druge dvije zastave iz doba rata. Zastava „ljiljanuša“ nije zakonom uređena.
- Zastava tzv. ARBiH može se upotrebljavati tamo gdje se može upotrebljavati. Ne može se upotrebljavati u manifestacijama u gradu ili na fudbalskim utakmicama. Čak, dakle, i da je zastava „ljiljanuša“ identična zastavi tzv. ARBiH – ne može.
- Cjelomjesečna manifestacija muslimana, u BiH i izvan BiH, pod zastavom „ljiljanušom“, čista je muslimanska agresivna manifestacija. Da ne pominjem popodršku Palestini, na utakmici u SAD. Ako je muslimani u Sarajevu izjednačavaju sa zastavaom tzv. ARBiH, onda su to ratne manifestacije.
- Zastava „ljiljanuša“ je simbol muslimanske „žrtve mira za BiH“. A ta „žrtva mira“ je samo promotivna sintagma osvajačkog rata za zauzimanje srpske teritorije, Republike Srpske i drugih dijelova koji su bili izvan Srpske.
- Zastava „ljiljanuša“ je odbacivanje dejtonske BiH. To je politička manifestacija i niko ne može da se poziva na „slavnu armiju Republike BiH“. To je prijetnja Srbima u BiH i prijetnja Republici Srpskoj. To je prijetnja ratom.
- Ovi koji sada brane zastavu „ljuljanušu“ pod firmom zastave tzv. ARBiH pokušavaju da sakriju činjenicu da se radi o odustajanju od dejtonske BiH i da se radi o prijetnjama.
Histerija zastave „ljiljanuše“ dobra je za razlaz BiH.
Srpska tu aktivnost treba da pažljivo kanališe u tom smislu.
