U napadu muslimansko-hrvatskih snaga prije 34 godine na selo Čemerno u opštini Ilijaš među 30 zvjerski usmrćenih Srba bile su i sestre Radinka (32) i Ranka (29) Damjanović koje su izmasakrirane po cijelom tijelu, a prije ubistva silovane.
Radinka (Milan) Damjanović i njena sestra Ranka ubijene su zajedno sa majkom Spasenijom (50) (Neđo) Damjanović koja je bila izmasakrirana po cijelom tijelu.
Među žrtvama napada na selo Čemerno 10. juna 1992. godine je Novko (Neđo) Cvjetković (54) masakriran toliko da je prepoznat samo po odjeći, kao i Zdravko (Vukašin) Damjanović (27) koji je zvjerski mučen i ubijen isti dan, piše u Atlasu zločina nad Srbima u Odbrambeno-otadžbinskom ratu čiji je autor i izdavač Republički centar za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih lica.
Među stradalnicima su i Ljubiša (Radoja) Lazendić (1971) koji je zaklan, a potom zapaljen; zatim Svetozar (Mihajlo) Kapetanović (1941) koji je prvo ubijen, a potom zapaljen; te Miroslav (Samojko) Janković (1966) koji je zaklan.
Jedna od žrtava je i tada 57-godišnja Staka (Mladen) Damjanović koja je ubijena u blizini svog sela dok se branila lovačkom puškom, kao i Stanoje (Jovan) Mirković (1968) koji je poginuo štiteći odstupnicu drugima.
Među ubijenim su i Milan (Aćim) Bunjevac (1953), Mirosava (Risto) Bunjevac (1924), Ranko (Aćim) Bunjevac (1960) i Slavojka (Bogdan) Bunjevac (1959).
Ubijeni su i Goran (Đorđo) Bunjevac (1965), Đorđo (Jovan) Bunjevac (1935), Koviljka (Lazar) Bunjevac (1936), Rajko (Jovan) Bunjevac (1948), Manojlo (Borivoje) Đuka (1973), Gojko (Novo) Đurđić (1952), Sreten (Tomislav) Janković (1965), Radomir (Radovan) Jevtić (1957), Žarko (Dušan) Malešević (1957), Milovan (Miloš) Malešević (1964), Nedeljko (Slobodan) Mičić (1967), Miro (Milan) Pantić (1967), Stana (Simo) Rašević (1925), Janja (Dušan) Trifković (1943), Milinko (Risto) Trifković (1932) i Rajko (Milinko) Trifković (1975).
U ovom napadu četvoro Srba je ranjeno, i to Miloš Gorančić, Nenad (Mirko) Obradović (1966) Branka (Milinko) Trifković (1965) i Branko (Milinko) Trifković (1969).
Posmrtni ostaci žrtava zločina u Čemernu ekshumirani su 1999. godine. Identifikacija tijela rađena je od 18. juna do 23. jula 1999. godine, piše u Atlasu zločina nad Srbima u Odbrambeno-otadžbinskom ratu.
Komandir jedinice koja je izvršila pokolj Srba – pohvaljen i nagrađen „koltom“
Komandir jedinice koja je izvršila zločin nad Srbima u selu Čemernom bio je pohvaljen „za uspješno sprovedenu akciju“, a kao nagradu dobio je revolver „kolt“, dok su se njegovi saborci hvalili da su ih muslimani sa ovog područja častili zbog „velikog podviga protiv četnika“.
– Kod šatora (teritorijalne odbrane Breza) su nas dočekali sa veseljem i pečenom jagnjetinom. Nakon kraćeg odmora, krenuli smo kamionom do Breze. Svi su nam čestitali na dobro obavljenom zadatku – piše u ratnom dnevniku Osmana Bajtarevića.
On navodi da su „borci iz Papratnice stigli su kući oko 17.00 časova i dočekani sa mnogo radosti“.
– Prilikom prolaska kroz selo pucalo se iz oružja, znak da smo stigli živi i zdravi i u istom broju – napisao je Bajtarević.
Za monstruozne zločine još nema kazne
MUP Republike Srpske podnio je više krivičnih prijava za zločin nad civilnim stanovništvom i pripadnicima Teritorijalne odbrane Srpske Republike BiH.
Sud BiH je u januaru 2018. godine potvrdio optužnicu Tužilaštva BiH protiv 11 optuženih za ratni zločin u Čemernom.
Optuženi su Džemal Hadžić, Teufik Turudić, Džemal Smola, Senad Sikira, Bejamin Sikira, Haris Sikira, Enes Durak, Mirsad Bešlija, Nusret Bešlija, Mirzet Bešlija i Hamdija Spahić.
Aprila 2018. godine Sud BiH je potvrdio i optužnicu protiv Ganić Nehrua, a ovaj predmet je spojen sa prethodnim.
Predmet „Džemal Hadžić i ostali“ koji se odnosi na masakr u selu Čemerno u fazi je glavnog pretresa pred Sudom BiH. Suđenje je i dalje aktivno, a donošenje prvostepene presude još se očekuje.
Pravoslavno groblje i ruševine kuća zarasle u korov – jedini tragovi srpskog postojanja
Nakon zločina u Čemernu, ovo selo postaje pusto.
Jedini trag da se tu nekada živjelo jeste staro pravoslavno groblje i ostaci uništenih srpskih kuća koji su zarasli u korov.
Pamćenje na svirepo ubijene u Čemernu čuva i spomenik koji su podigle porodice stradalih.
Spomenik je imao i svojevrsnu cenzuru kada je na zahtjev lokalnih vlasti Ilijaša natpis „žrtve ratnog zločina“ promijenjen u „žrtve ratnog zbivanja“. Osim toga, spomenik je 2009. godine bio oštećen.
Prema procjeni MUP-a Kantona Sarajevo, sa spomenika je pao krst, a kao uzrok je naveden „prirodni ̴faktor“, odnosno „uticaj jakih vjetrova“.
