Profesor ustavnog prava Milan Blagojević, koji je na upravo završenim izborima bio nosilac liste SDS-a za Predstavnički dom Parlamentarne skupštine BiH u Izbornoj jedinici 1B, javno je priznao da nije glasao za predsjednika svoje stranke i kandidata SDS-a za predsjednika Republike Srpske Branka Blanušu.
Blagojević je u autorskom tekstu naveo da je na izborima 4. oktobra listić za izbor predsjednika Republike Srpske ostavio prazan i takav ga ubacio u skener, prenosi ATV.
Kako je objasnio, razlog za takvu odluku bili su njegovi lični utisci o Blanuši tokom predizborne kampanje.
– Zbog toga ne mogu, a da ne iznesem te moje utiske o njemu, jer zbog njih nisam mogao niti bih ikada glasao za njega – naveo je Blagojević, dodajući da, prema njegovom mišljenju, Blanuša „nikako ne zaslužuje niti treba da bude predsjednik Republike Srpske“.
Njegovo priznanje posebno dobija na težini ako se uzme u obzir da je upravo Blagojević na ovogodišnjim izborima bio jedan od istaknutijih kandidata SDS-a.
Blanuša ga je ranije lično pozvao da bude nosilac liste SDS-a u Krajini za Izbornu jedinicu 1 za Predstavnički dom Parlamentarne skupštine BiH, što je Blagojević prihvatio. SDS ga je potom i zvanično postavio na čelo liste.
Na izborima je Blagojević osvojio 5.132 lična glasa, odnosno 24,97 odsto glasova kandidata na listi u Izbornoj jedinici 1B.
Ipak, kada je riječ o najvažnijoj funkciji u Republici Srpskoj, podrška je izostala.
Blagojević u svom tekstu objavljenom u „Slobodnoj Bosni“ ne navodi da je glasao za nekog drugog kandidata, već izričito kaže da je svoj listić ostavio prazan. Istovremeno, iznosi niz teških kritika na račun Blanuše, posebno zbog njegovog odnosa prema Ljubiši Petroviću, ali i zbog načina na koji je predsjednik SDS-a vodio predizbornu kampanju.
Posebno problematičnim Blagojević smatra to što SDS, kako tvrdi, tokom kampanje u Banjaluci nije održao nijednu tribinu na kojoj bi predstavio svoj program i kandidate.
Umjesto toga, tvrdi Blagojević, Blanuša je učestvovao na skupovima Draška Stanivukovića i njegovog Pokreta „Sigurna Srpska“, gdje je javno podržavao Stanivukovića za „premijera“ Republike Srpske.
Prema Blagojevićevoj ocjeni, takvim ponašanjem Blanuša je interese SDS-a podredio vlastitoj kampanji za predsjednika Republike Srpske.
On tvrdi i da je takvu politiku kritikovao još tokom kampanje, upozoravajući ljude u SDS-u da se radi o potezu koji može nanijeti štetu stranci.
Na kraju, Blagojević zaključuje da se takva politička računica nije isplatila Blanuši, koji nije pobijedio na izborima za predsjednika Republike Srpske.
Njegovo javno priznanje da nije glasao za kandidata čiji je SDS predsjednik stranke tako otvara i pitanje koliko je duboko nezadovoljstvo unutar same stranke nakon izbornog poraza.
